آیا دوستی دختر و پسر اشکال دارد؟

رابطه و دوستی پسر و دختري که نامحرم هستند، به گونه‌اي که امروز در جامعه ما وجود دارد و مرزها و احکام شرعی مراعات نمی شود، حرام و داراي اشکالات متعدد است. چرا كه اين نوع دوستی ها، مانند دوستی دو دختر، يا دو پسر با هم نمی باشد. آنچه در اين دوستی ها مبادله مي شود، غير از دوستی های با همجنس خواهد بود.
در آغاز نوجوانی به علت بیداری غرايز و شدت حالات هیجانی، گرایش دختران و پسران به دوستی با جنس مخالف بیش تر مي شود. داشتن دوست، اعتماد به خود را تأييد و تقويت می کند. نيازهای عاطفی و احساسی را تا حدی تأمين می نمايد؛ در صورتي که پيوند دوستی گسسته شود، شخص نسبت به ارزش های وجودی خود دچار شک و ترديد می شود.
بعضي از نوجوانان و جوانان، داشتن دوست دختر را نوعی محبوبيت، قدرت اجتماعی و موفقيت براي خود محسوب می کنند. در شرايطی که توانايی تشکيل خانواده از طريق ازدواج را ندارند، عده اي از آنان، نيازهای جنسی و عاطفی خود را از طريق دوستی هاي افراطی برطرف می نمايند. متقابلاً برخي دختران ارتباط با پسران را نوعی جذابيت براي خود تلقی می کنند، متأسفانه اکثر قريب به اتفاق اين دختران تصور می کنند که اين دوستی ها به ازدواج منتهی می شوند.

اصولاً تحول عاطفي دختران متفاوت از پسران است. پسران نسبت به جنبه غريزی تخيلات خود غافل باقی نمی مانند، اما دختران در اين دوستی ها معمولاً به دنبال عشق آرمانی و رمانتيک هستند. آن ها اين عشق را آسماني و پاک می دانند. خيانت در آن را گناهی بخشش ناپذير می شمارند.
پسر جوان در جست و جوی لذت های جنسی خود با وعده های فريبنده و دروغين، دختر جوان را تسليم خواسته های خود می کند. پس از مدتی روابط نامشروع، و در پی آن تسليم نشدن پسر براي ازدواج، دختر جوان دچار آسيب رواني مي شود. احساس افسردگی، پوچی و بي ارزشی می کند.

متأسفانه در فرهنگ ما، آسيب های اجتماعی، تربيتی و رواني چنين دوستی هايی بيش تر متوجه دختران است. پسران بدون هيچ گونه محدوديتی، تجربه های متنوع اين دوستی ها را پشت سر می گذارند. اما دختر، اگر يک نمونه چنين دوستی با جنس مخالف را تجربه کند، تا پايان عمر شأن و حرمت خويش را از ديدگاه خانواده و جامعه از دست می دهد.
برچسب ناشايست بودن را با خود حمل می کند. آثار سوء اين تجربهِ منفی پس از ازدواج هم به نوعي در زندگی اش نمايان مي شود.
دوستی های خيابانی، عاري از شکوفايی محبت و عشق واقعی است. بيش تر يک پيوند غريزی است. اگر هم به ازدواج منتهی شود، پشتوانه عشق و محبت ندارد. چنين ازدواجي دوام پيدا نمی کند؛ زيرا پسر و دختر جوان بيش تر شريک لذت هاي جنسی يکديگر بوده اند. زندگي واقعي پس از ازدواج امری فراتر از ارضاي غرايز جنسي است. در تجربه اين دوستی ها، فرصتی براي انتخاب و شناخت صحيح يکديگر به وجود نمی آيد، زيرا در اوج هيجانات ناشی از غرايز جنسی، افراد نمی توانند عاقلانه و آگاهانه يکديگر را بشناسند و انتخاب کنند. اگر هم اجباراً ازدواجی صورت گيرد، پس از مدتی کوتاه به جدايي و طلاق منتهی می شود.

به طور كلي دوستي دختر و پسر آسيب های فراواني دارد از جمله؛

۱- فقدان شناخت درست و واقع بينانه:
معمولا ادعا می شود اين گونه روابط و دوستي ها به انگيزه ازدواج شكل مي گيرد، ولي با كمي دقت فهميده مي شود، روح حاكم بر اين دوستي ها عشق ورزي كور است، نه خرد ورزي. اين نوع انتخاب كه در فضايی آكنده از احساسات و عواطف انجام می گيرد ، به دليل عدم شناخت عميق و واقع بينانه، زندگي مشترك را تلخ و آينده را تيره و تار می سازد.

۲-ايجاد جو بدبيني:
دختر و پسر نسبت به هم پس از ازدواج اعتماد نداشته و احتمال وجود رابطه اي ديگر را می دهند.

۳-افت تحصيلي يا ركود علمي:
به علت تمركز و توجه صرف به ديدارها و ملاقات حضوري و تلفني مانع بزرگي براي رشد و ترقي علمي ايجاد مي شود.

۴- عدم استقبال از تشكيل خانواده:
اين گونه روابط و دوستی ها معمولا به انگيزه تفنن و سر گرمی شكل می گيرد. در خلال آن از خود باوری و زود باوری دختران سوء استفاده می شود. حس تنوع طلبی انسان از يك طرف و فقدان عامل بازدارنده از طرف ديگر باعث می شود برخي سراغ ازدواج و تشكيل خانواده نروند.

۵- اضطراب، تشويش و احساس نگراني:
در دوستي های موجود بين دختران و پسران به علت مقاومت خانواده و جامعه در برابر اين مسئله، اين گونه دوستی ها با مخاطرات روانی گوناگون از جمله اضطراب و تشويش همراه است. وجود افكار ديگری جون احساس گناه و نگرانی از تهديداتی كه توسط پسر برای فاش كردن روابطش با دختر صورت می گيرد، يك تعارض درونی و اضطراب مستمر را دنبال خود دارد.

۶-محروميت از ازدواج پاك:
دخترانی كه در پی اين روابط هستند، معمولا به جرم آلودگي به اين روابط، شرايط ازدواج پاك را از دست می دهند. البته اين گونه روابط ناسالم حتي در ازدواج پسران نيز تاخير ايجاد می كند.

facenama

دیدگاه‌ها

به نام خدا

به نام خدا
سلام
علیرضا هستم ۲۶ ساله
شاید اگر این مطلب را ۵ سال پیش می خواندم فقط به آن می خندیدم ولی حالا که می خوانم این مطلب را با خط خطش موافقم کاش نوجوانان (چون جوانی از نظر من از سن ۲۵ سالگی آغاز می شود متاسفانه) در جامعه ما این مطلب را بخوانند و باور کنند که کاملا درست است کاش این مشکلات برای هیچ نوجوانی پیش نیاید
یاعلی

من ۱۵ سالمه با یک دختر ۱۵

من ۱۵ سالمه با یک دختر ۱۵ ساله دوستم میخواستم بدونم میشه باهاش دوست باشم.

نه تا حالا همو دیدیم نه چیزی.

مادرم روانشناسه و میدونه من باهاش دوستم. میگه نه ایرادی نداره.

اها راستی ما اصلا مثل بقیه نیستیم که دنبال عشق و عشق بازی باشیم. چون حوصله این مسخره بازیا رو نداریم فقط دوسن معمولی مثل خواهر یا برادر.

هر دومون قبول کردیم که باید مثل خواهر و برادر باشیم.

خواهش میکنم زودتر جواب بدید.

یا به ایمیل یا همین جا

تصویر پاسخگو

با سلام

با سلام
از نظر دینی هر گونه رابطه عاطفی و عاشقانه بین دو نامحرم نادرست و غیر مجاز است .
حال در این ارتباطی که بین شما و آن دختر خانم هست اگر هیچ احساس عاشقانه ای بین شما نیست و در ارتباط شما هم همه مسائل شرعی از قبیل نگاه به جاهایی که پوشاندن آن از نظر شرعی واجب است و نیز رد و بدل شدن کلمات عاشقانه هم در بین نیست ، صرف ارتباط اشکالی ندارد .

خیلی ممونم موثر واقع شد

خیلی ممونم
موثر واقع شد

پدر ومادرها که در خانه جوان

پدر ومادرها که در خانه جوان مجرد دارند بیشتر رعایت کنند
اگری خواهر یا برادری در خانه نامزد میکند و در آن خانه مجرد هست مواظب رفتار خود باشند چه در خانه و چه در بیرون خانه مثلا در بیرون دست هم را نگیرند
پدر و مادرها برای ازدواج جوانهایتان قدم بردارید و مدام خواستگارهای دخترتان را به خاطر منافع خودتان رد نکنید و به پسرتان نگویید زود است ازدواج دیر نمیشه کار پیداکن خونه بخر بعدا
دختری میگفت ای کاش مادرم به جای ۱۵ سالگی ۲۵ سالگی ازدواج میکرد تا مرا امروز درک میکرد سرخود خواستگارهای مرا رد نمیکرد
به امید رعایت موارد فوق ذکر تا جامعه بدون...

سلام من یه جوان ۱۸ ساله هستم

سلام من یه جوان ۱۸ ساله هستم میخوام ازدواج کنم ولی پدر و مادرم اصلا موافق نیستن نه این اینکه موافق نباشنا فقط بهم میگن نه پول داری نه کار نه خونه نه ماشین منم نمیدونم چکارکنم لطفا جواب منو بدید که چجوری میتونم به نیاز های جنسیم پاسخ بدم ممنون

با عرض سلام و تشکر از

با عرض سلام و تشکر از ارتباطتان با شهر سوال!

اگر فرد مورد نظر شما براي ازدواج گزينه مناسبي باشد، شما مي توانيد از انتخاب خود دفاع کنيد يعني اگر شما از نظر عقلاني و بر اساس ملاک هايتان نه با هندي بازي و عاشق شدن افراطي، همسر آينده تان را انتخاب کرده باشيد و هم کفو بودن از نظر مذهبي، اقتصادي، فرهنگي، تحصيلات، قيافه و... را رعايت کرده باشيد مي توان گفت فرد موردنظر شما، گزينه مناسبي براي ازدواج است اما معمولا مخالفت والدين با فرد انتخابي فرزندشان، به دليل نداشتن ملاک هاي اصلي و هم کفو نبودن فرد با فرزند يا خانواده شان است. البته اين جمله به معني اين نيست که هيچ پدر و مادري در اين باره اشتباه نکرده اند و هرگز تصميم هاي آنان نادرست نخواهد بود.

ازدواج با رضايت والدين، آرامش بيشتري را براي شما در پي دارد اگر والدين شما با دلايل نه چندان منطقي با ازدواج تان مخالفت مي کنند مي توانيد با چند راه حلي که در ادامه خواهيد خواند، تلاش کنيد که نظر مساعد آن ها را جلب کنيد.

۱ - اول از همه بگوييم که تهديد، پرخاشگري، دعوا يا فرار از خانه و ... به هيچ نتيجه اي نمي رسد و فقط آتش معرکه را بيشتر مي کند. بنابراين از فکر راه حل هاي بيهوده بيرون بياييد و بيشتر تلاش کنيد در سکوت و آرامش ماجرا را پيش ببريد.

۲ - با والدين تان صحبت کنيد، در شرايطي آرام و منطقي بحث را پيش بکشيد و سعي کنيد نظر مثبت شان را جلب کنيد. والدين شما، حتما دلايلي براي مخالفت شان دارند. آن ها را بشنويد و سعي کنيد فارغ از شور و شوق عاشقي و هيجانات مقطعي، اين دلايل را تحليل کنيد. شايد واقعا حق با آن ها باشد. مي توانيد اين دلايل را با فرد سومي که به بي طرفي او اطمينان داريد در ميان بگذاريد و با او مشورت کنيد. اين فرد مي تواند دوست، استاد، بزرگ فاميل يا مشاور باشد.

۳ - والدين گاهي به خاطر بي اعتمادي به شما با انتخاب تان مخالفت مي کنند، چون فکر مي کنند به قدر کافي بزرگ و عاقل نشده ايد. در اين شرايط بايد دلايل خود را از انتخاب فرد مورد نظر تشريح کنيد و با صحبت هاي منطقي به پدر و مادرتان ثابت کنيد که بزرگ و قابل اعتماد هستيد.

۴ - اگر هيچ کدام از راه ها نتيجه نداد، سعي کنيد همراه والدينتان پيش مشاور خانواده برويد و در شرايطي منصفانه درباره مشکل صحبت کنيد.

نکته نهایی:
به والدینتان در فضایی صمیمی بگویید که می توان طرح آیت الله امینی را پیاده کرد که دختر و پسر تحت اشراف والدین چند سال دوران نامزدی را طی می کنند تا مشکلات رفع شود و وارد زندگی شوند.
خودتان را به والدین اثبات کنید.

موفق باشید.

من دوازده سالمه و میدونم بچه

من دوازده سالمه و میدونم بچه سنم.از یه پسره خوشم میاد و این رابطه دو طرفس.ولی من نمیخوام ازش ضربه بخورم پس سعی میکنم زیاد بهش فکر نکنم ولی نمیشه.
خانوادم اصلا از این جور تیریپا خوشش نمیاد.ینی دوستی و...حالا
من دوسش دارم و قابل انکار نیست و میخوام اگه ممکن باشه باهاش باشم ولی احتمال یه درصدم نمیدم ک والدینم این استدلالو به من بدن.
میخوام نظر شما رو هم بدونم؟؟؟
ممنونم

با عرض سلام و تشکر از

با عرض سلام و تشکر از ارتباطتان با شهر سوال!

به غیر از مطالبی که در پست و کامنت ها نگاشته شده، توجهتان را به یک نکته اساسی جلب می کنم و آن اینکه:

دخترها چون در روابط عاطفی‌تر و احساسی‌ترند، وقتی با شكست مواجه می‌شوند، بیشتر صدمه می‌بینند. آنها گاهی وقت‌ها در شرایط بسیار منفی قرار می‌گیرند و امكان ازدواج‌ بعدی‌شان به شدت كاهش می‌یابد. پسرها هم دنیای شكننده‌ای دارند و خیلی سخت خودشان را بازسازی می‌كنند. دختر و پسر احساس می‌كنند كه روح لطیفشان را در یك سری روابط تیره كرده‌اند. با چه امید و آرزویی به هم دل می‌بندند، اما وقتی این روابط آن‌طور كه تصور می‌كردند پیش نمی‌رود، دچار سرخوردگی‌های فردی و اجتماعی می‌شوند.» اینجاست كه «چرا انسان كند كاری كه باز آرد پشیمانی» در موردشان مصداق پیدا می‌كند.

طبق آمار موجود و فضاهای مشاوره ای که موجود است، اکثر دختران در این رابطه ها جز توبیخ و سرزنش خود کار دیگری ندارند!

پبروز و سربلند باشید.

این جواب من برای اسما خانم

این جواب من برای اسما خانم هست.
ببین اسما خانم اگر من با سن شانزده سال با دختری هستم که یک رابطه خیلی عادی دارم،خب عادیه.
اما برای شما که احتمال میدم در خانواده یا بین دوست هایی که از این حرفا زیاد میزنن باشید.
ولی این کار در این سن خیلی زوده.
درسته دست خودتون نیست.این بلوغ زود رسه.
خوانواده من قبول کردن که من با یک دختری بزرگ تر از خودم دوست باشم.
اول ببینید که اون اقا پسر شما رو برای چیتون میخواد.برای قیافه؟برای دوستی طولانی؟یا برای استفاده کردن.
مثلا من برای این با اون دختر دوست که هم احساسات دخترارو بهتر بشناسم،هم امکان داره که باهاش هم دانشگاهی بشم،هم یه دوستی داشته باشم.چون تنها دوستمه
به نظر من این دوستی شما و اون آقا پسر زود گذره.چون مغزتون در حال تقیراتیه که بعدا در کتاب درسی میخونید.
پیش پسره برید و بپرسید چرا دوست داره با شما دوست بشه؟ایا دوستیتون قراره طولانی باشه یا زود گذر؟
در هر حال برید با پسره حرف بزنید.
ولی بازم میگم برای این سن زوده.چون بعدا ظربات شدیدی میخورید.

سلام اقا پدرام شما خودتونم

سلام اقا پدرام شما خودتونم الان زوده براتون ک این چیزارو شروع کردید و من خودمم شونزده سالمه و در سن شانزده سالگی هم هنوز مغز در حاله رشده و ما نمیتونیم ب همین راحتی تصمیمبرای رابطه با جنس مخالف بگیریم من خودم سه بار عاشق شدم هر سه بارم صداشو در نیاوردم ک چیزی نشه و راحت ترکش کردم فقط نباید قراره دیدار یا این جور چیزا گذاشت راحت مشکل حل میشه اگرم فک میکنید طرف ناراحت میشه میتونید ب بهانه درس دارم هی قرارو عقب بندازید مطمن باشید خوده طرف هم کم کم این عادتو ترک میکنه و حتی ناراحتی هم پیش نمیاد

خطاب به اسماخانم اين علاقه اي

خطاب به اسماخانم اين علاقه اي كه شماازش حرف ميزني علاقه نيس وتنها عادته واصلا هم عواقب خوبي نداره واخرهم موجب پشيموني جفتتون ميشه من جاي داداش بزرگ ترت همين الان رابطتتوتموم كن چون هرچي بگذره جدايي سخت ترميشه من خودم تجربه ي ايروابطوداشتم اخرش چيزي جزپشيموني نيس.ياعلي

یه دوستی خیلی معمولی چی ؟؟؟؟؟

یه دوستی خیلی معمولی چی ؟؟؟؟؟؟در حد لایک کردن و کامنت گزاشتن ؟
کامنتایی مثل:چند سالته و از کجایی؟ و از این حرفا
خواهش می کنم زود جواب بدین منتظرم

تصویر سید پاسخگو

با سلام

با سلام
هر گونه رابطه ای که باعث به وجود آمدن علاقه بین طرفین شود و هر گونه ارتباط(حضوري، تلفني، پيامکي، اینترنتی) با نامحرم حرام و از گناهان بزرگ است و مقدمه گناهان بسیاری نیز خواهد شد، آخر این ارتباطات عذاب خداوند در آخرت و بی آبرویی در این دنیا و عذاب وجدان در آینده خواهد بود.

با سلام

با سلام
با توجه به پاسخ های افراد ( و پاسخگو ها) برام سوالی پیش اومد.
اگر بخوام رابطه ای برقرار کنم که توش(فقط دیدن یکدیگر و گپ دوستانه بدون صحبت های عاشقانه) دختری نقش خواهر بزرگتر رو برای من ایفا کنه و عشقی شدید در میان نباشه و فقط عزیز بودن طرف مطرح باشه اونم به دلیل کمک هایی که به من کرده، در این صورت میشه باهاش دوست بشم؟
(البته منم نقش مفیدی براش بازی میکنم و بهش کمک میکنم)

تصویر سید پاسخگو

با سلام

با سلام
این ارتباط حرام وگناه است ومجاز نیست.
موفق باشید.

سلام

سلام
من ۱۶ سالمه دوست پسرمو والدینم فهمیدن و مدام گوشیمو میگیرن یه دفعه عاشق شدم ولی اون ترکم کرد باز هم الان عاشقش شدم دوس پسرم گفته ک به پام میمونه به نظر شما این رابطه من و اون درسته؟؟؟؟

تصویر سید پاسخگو

با سام

با سام
این ارتباط حرام وگناه است ومجاز نیست.
موفق باشید.

سلام

سلام
اگه دوستی از اول به قصد ازدواج باشه و خانواده ها هم از رابطه خبر داشته باشن بازم گناهه؟

تصویر سید پاسخگو

با سلام

با سلام
در هر صورت چون این ارتباط(دوستی) مفسده دارد حرام می باشد. هر چند خانواده های دوطرف در جریان امر باشند مگر اینکه با رضایت پدر دختر ازدواج دائم یا موقت کنند.
موفق باشید.

با سلام وخسته نباشید. ممنون

با سلام وخسته نباشید. ممنون از سایتتون. عالی بود

نظرات