رذائل اخلاقی

چگونه بر خشم و عصبانیت خود غلبه کنم؟

کنترل خشم و عصبانیت

خشم و غضب در واقع يك حالت نفسانى و درونى است كه آدمى را وادار به رفتارى پرخاشگرانه و غلبه و انتقام نسبت به ديگرى مى ‏كند. البته اصل «قوه غضب» در انسان وجود دارد و در حفظ و بقاى وى نقش به سزايى ايفا مى ‏كند؛ اما اين قوه نيز مانند ساير قواى نفسانى بايد كنترل و در جهت صحيح از آن استفاده شود و از افراط و تفريط نسبت به آن اجتناب گردد؛ زيرا افراط در آن موجب ناكارآمدى فكر و عقل مى‏ شود و خطرات و خسارات جبران ناپذيرى را در پى دارد.

ریشه های حسادت و راه درمان آن چیست؟

حسادت

حسود باید بداند آنچه در جهان از طرف خداوند برای انسان قرار داده می شود، امتحان الهی است و امتحان گاهی با نعمت و گاهی با سلب آن است. بنابراین کسی که از طرف خداوند به او نعمت داده شده، با نعمت امتحان و آزمایش می شود و آنکه از او سلب شده نیز مورد آزمون الهی است.

آیا خودکشی برای حفظ آبرو و پاکدامنی، گناه است؟

خودکشی

برای حفظ آبرو وپاک دامنی باید از راه درست وارد شد واز خود دفاع نمود و کسی که در راه دفاع از حق کشته شود اجرش شهید دارد ولی کسی حق ندارد دست به خود کشی بزند. زیرا هر کس عمدا خودکشی کند، برای همیشه در آتش جهنم عذاب خواهد شد.

اگر آدم خوبی باشیم و حق کسی را نخوریم، آیا خدا به خاطر نماز و روزه ما را توبیخ می کند؟

تضییع حق الهی خود بزرگترین گناه است و به نظر می رسد سخن مطرح شده، تنها نوعی از فریبکاری نفس اماره باشد که برای کاستن از عذاب وجدان در تضییع حقوق الهی مطرح می شود.

برای جبران گناه غیبت چکار کنیم؟

جبران گناه غیبت

غیبت از جمله گناهانی است که مشتمل بر دو حق، یعنی حق الله و حق الناس، می باشد. یعنی غیبت کننده از دو جهت مدیون است اول نسبت به خدای تعالی که مخالفتش را مرتکب شده، دوم نسبت به کسی که آبرویش به وسیله غیبت مورد حمله قرار گرفته است. لذا کسی که می خواهد از این گناه توبه کند باید از هر دو جهت تسویه حساب نماید.

چگونه ریشه تمسخر را بخشکانیم؟

چگونه ریشه تمسخر را بخشکانیم؟

اگر استهزا ناشی از عدوات و تکبر باشد باید آنها را از خود برطرف کند تا خصلت مسخره کردن او از بین برود یا اگر هدف از انجام استهزا ؛ به دست آوردن مال دنیاست بداند که روزی رسان خدای متعال است و اگر دست از این عمل بردارد و تقوای الهی پیشه کند رزق و روزی اش چند برابر می شود.

آیا جایز است که مخالفان حق را با تهمت و فحش، مفتضح کنیم؟

همچنین در سیره معصومان هیچ جایی نداریم که با دروغ ، خواسته باشند رقیب خود را از میدان به در کنند. پس آنچه مسلم است اینکه باید بدعت گزاران را مفتضح کرد . و در این مسیر به مرزهای اخلاق نیز پایبند بود.

آیا بدحجابی بدتر است یا دزدی و اختلاس؟

اگر منظور از بدتر بودن مشخص شود، راحت تر می توان به این سوال پاسخ داد که آیا منظور این است که کدام، گناه سنگین تری است؟ یا اینکه کدام توجه بیشتری می خواهد؟ یا آنکه کدام تاثیر بیشتری دارد؟

چرا مسلمانان دروغ گفتن را در بعضی موارد جایز می دانند؟ آیا این بی اخلاقی نیست؟

اگر کسی در زندگی خود دغدغه ای نسبت به راستگویی نداشته باشد و به سادگی دروغ بگوید، هرگز با این معضل مواجه نمی شود که آیا راستگویی همیشه بایسته است یا خیر؟ چنین کسی می تواند به سادگی شعار دهد و دروغگویی را حتی در مواضع مصلحت آمیز محکوم کند.اما اگر شخص در زندگی خود نسبت به راستگویی، تعهد داشته باشد، با موقعیت هایی مواجه می شود که راستگویی را در تزاحم با امر مهم دیگری می بیند. ممکن است یک راست گفتن او، کمک به ظالمی باشد تا جان شخص بی گناهی را بگیرد!

آیا تمایلات نژادی و دوست داشتن قومیت خود، از نظر اسلام اشکال دارد؟

یکی از بزرگترین آسیب های وارد شده بر پیکر فرهنگ اسلامی نیز از همین ناحیه ایجاد شد، از تعصبات اموی که سبب فجایعی چون حادثه کربلا شد، تا آنچه در شعوبیه شاهد آن هستیم که عده ای آن را بزرگترین نهضت جعل تاریخ و دروغ سازی شمرده اند.

صفحه‌ها