لطفاً در رابطه با زندگاني جناب ابوطالب اجمالاً توضيحاتي بفرماييد؟

ابوطالب  فرزند عبد المطلب با عبدالله پدر پيامبر، از يك مادر بودند. اسمش عِمران بود و به خاطر پسر بزرگش طالب، اين كنيه را گرفت. بعد از فوت عبدالمطلب، سرپرستي محمد مصطفي را برعهده داشت.

غير از فرزند بزرگ او طالب، جعفر، عقيل و علي از ديگر پسران ابوطالب هستند. از اين ميان، جعفر بن ابي طالب در موته به دست كفار و علي در سن ۶۱ سالگي به دست خوارج به شهادت رسيدند.

ابوطالب كفيل و حامي حضرت محمّد(ص)، پيشنهاد قريش مبني بر طرد رسول خدا (ص) از طايفهٔ خود را نپذيرفت، همواره از برادر زاده و رسول خدا (ص) در مقابل مشركين حمايت مي كرد و براي اينكه بتواند كامل و به درستي، رسالت حفظ جان رسول خدا را انجام دهد، به طور علني و عمومي، عقيده و ايمانش نسبت به رسول خدا و اسلام را ابراز نمي كرد. وي هنگامي كه مسلمانان تحت محاصرهٔ اقتصادي بودند، افراد طايفه بني المطّلب و بني هاشم را به شعب ابي طالب برد.

ابوطالب نقش سازنده‌اي و موثري در استقرار اسلام داشت.

قصيدهٔ لاميهٔ او (كه نزديك به ۱۰۰ بيت است) در حمايت از پيامبر اسلام بسيار مشهور است، و يكي از دلايل ايمان او به اسلام به شمار مي‌رود. اين قصيده در مدح پيامبر اسلام، نمونه‌اي از ايمان و وفاداري و نصرت كامل او از پيامبر اسلام است. اين قصيده به نظر بزرگان ادب و بلاغت و سخن شناس شيعه و سني، در اعلي مرتبه بلاغت و فصاحت بوده و از قصايد سبعه معلقه قوي‌تر و برتر است.

برخي از ابيات اين قصيده به شرح زير است:

ليعلم خيار الناس ان محمداً                  نبي كموسي والمسيح بن مريم

اتانا بهدي مثل ما اتيابه           فكل بامر الله يهدي و يعصم

اشخاص شريف و فهميده بدانند كه، محمد بسان موسي و مسيح پيامبر است. همان نور آسماني را كه آن دو نفر در اختيار داشتند، او نيز دارد. و تمام پيامبران به فرمان خداوند، مردم را راهنمائي و از گناه باز مي‌دارند.

تمنيتم ان تقتلوه و انما            امانيكم هذي كاحلام نائم

نبي اتاء الوحي من عند ربه                و من قال لا يقرع بهاسن نادم

سران قريش ! تصور كرده‌ايد كه مي‌توانيد بر او دست بيابيد در صورتي كه آرزوئي را كه در سر مي‌پرورانيد؛ كه كمتر از خواب¬هاي آشفته نيست! او پيامبر است، وحي از ناحيه خدا بر او نازل مي‌گردد و كسي كه بگويد؛ نه، انگشت پشيماني به دندان خواهد گرفت.

ابوطالب در ماه رجب يا ماه رمضان سال دهم بعثت (۳ قبل از هجرت)، وفات يافت. او در اين سال، در شرايطي كه با ديگر مسلمانان در شعب ابوطالب در محاصرهٔ مشركان مكه بودند، در حالي كه مسلمان بود درگذشت. بدنش را در مكه معظمه در مقبره حجون معروف به «قبرستان ابوطالب‏» دفن كردند. با مرگ او پيامبر اسلام و مسلمانان آن روز كه كمتر از پنجاه نفر بودند، دچار حزن و اندوه بسياري شدند، چرا كه بهترين مدافع و فداكار در راه اسلام را از دست دادند.

 

منابع :

  ابوطالب عبدالكريم گلشني، دايرة ا لمعارف بزرگ اسلامي .

  علامه اميني، ابوطالب مظلوم تاريخ، تهران، نشر بدر، بهار ۱۳۵۹.
 

کلمات کلیدی: 

facenama

نظرات